Msze święte w niedziele i święta:
8:00, 10:30, 15:30
Okazja do spowiedzi:
15 minut przed każdą mszą
Msze święte w tygodniu:
Poniedziałek, czwartek, sobota: 17:00
Wtorek, środa, piątek: 7:00

Pielgrzymka do Niepokalanowa

Pielgrzymka parafialna do Niepokalanowa.

08 – 09. 08.2011 r.

Zobacz galerię zdjęć

W dniach 8 i 9 sierpnia odbyła się parafialna pielgrzymka do Niepokalanowa. W poniedziałek o godz. 6.00 z parkingu przy kościele odjechał autokar z pielgrzymami podążającymi na spotkanie z Maryją w Jej Grodzie franciszkańskim jakim jest Niepokalanów.

Rozmodlona grupa zatrzymała się na pierwszy postój u stóp Jasnogórskiej Pani w Częstochowie. Indywidualna modlitwa i nawiedzenie kaplicy Cudownego Obrazu oraz posiłek wypełniły czas postoju.

W klasztorze Sióstr Niepokalanek

Następnie udaliśmy się w dalszą podróż ubogaconą modlitwą i śpiewem. W godzinach południowych przyjechaliśmy do Szymanowa, małej wioski oddalonej około 50 km na zachód od Warszawy, w której znajduje się klasztor Sióstr Niepokalanek.  Siostry zajmują się kształceniem młodzieży żeńskiej poprzez prowadzenie Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego. Tutaj w kaplicy znajduje się figura MB Jazłowieckiej. Cudowny posąg Niepokalanej dłuta Tomasza Oskara Sosnowskiego został wykonany w Rzymie na prośbę Założycielki Zgromadzenia bł. Matki Marceliny Darowskiej i sprowadzony do Jazłowca (diecezja lwowska). Od chwili przybycia do Jazłowca statua Najświętszej Maryi Panny obdarzana była szczególną czcią. Przed nią siostry składały swoje zakonne śluby, a uczennice prowadzonej przez siostry szkoły składały swoje przyrzeczenia sodalicyjne. Przed wizerunkiem madonny modliły się rodziny sióstr i mieszkańcy miasteczka.

W klasztorze Sióstr Niepokalanek

Statua Matki Bożej pełna dostojeństwa, blasku i wewnętrznego skupienia, wyrażająca dziewiczą czystość i dar macierzyństwa przyciągała do siebie licznych czcicieli. W 1919 roku po słynnej szarży ułańskiej pod Jazłowcem dołączyli do nich także żołnierze 14 Pułku Ułanów Wojska Polskiego, którzy przybrali nazwę 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich. Słynący cudami i łaskami wizerunek Niepokalanej został ukoronowany 9 lipca 1939 roku przez ks. Kardynała Augusta Hlonda, Prymasa Polski. Ukoronowana Madonna w trudnym czasie II wojny światowej wspierała ze wzgórza jazłowieckiego walczących na wszystkich frontach żołnierzy i opiekowała się polskimi rodzinami. W 1946 roku, po zmianie granic Polski, posąg został przewieziony do Szymanowa, aby tu, u wrót stolicy czuwać nad Ojczyzną, by nieść pomoc i nadzieję. Swoją wiedzą o zgromadzenie i sanktuarium podzieliła się z nami Siostra Ewa. Wyjeżdżając z Szymanowa zauważyliśmy tablicę informującą nas, że do Niepokalanowa jest tylko 6 km. Po przybyciu na miejsce pierwsze kroki skierowaliśmy do Bazyliki Mniejszej NMP Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask.

Figura św. Maksymiliana

Mijając figurę św. Maksymiliana zatrzymaliśmy się na modlitwę i zrobienie wspólnego zdjęcia. W drzwiach wejściowych świątyni umieszczono symbole miejsc najbardziej znanych objawień maryjnych na świecie. Nad wszystkimi wejściami do kościoła znajdują się płaskorzeźby świętych franciszkańskich oraz świętych odznaczających się szczególnym nabożeństwem do Matki Bożej. Wewnątrz świątyni przywitała nas Niepokalana, która wskazując na Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie, zaprosiła nas do modlitwy. Po przywitaniu Maryi przywitał nas ojciec franciszkanin, który opowiedział nam historię tego wyjątkowego miejsca. Potem udaliśmy się na zwiedzanie.

Ruchoma szopkaByliśmy w podziemiach bazyliki gdzie zainstalowano ruchomą szopkę, ilustrującą historię Kościoła w Polsce. Ponad 140 figur znanych polskich chrześcijan przesuwa się przed oczami widzów na tle efektów świetlnych i akustycznych, defilując przed figurą MB Częstochowskiej, Królowej narodu polskiego.

W niepokalanowskim sanktuarium istnieje nietypowa Kalwaria, którą każdy z pielgrzymów może przeżyć indywidualnie i głęboko. Choć nikt nie udaje się po pątniczych ścieżkach, by rozważyć mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa, to po obejrzeniu spektaklu o misteriach naszego zbawienia wielu zadaje sobie pytanie: Kim dla mnie jest Jezus Chrystus?

Dom pielgrzymaNareszcie mogliśmy udać się do domu rekolekcyjno – formacyjnego im. św. Teresy od Dzieciątka Jezus, gdzie były przygotowane dla nas pokoje na nocleg. Po szybkiej toalecie poszliśmy na Mszę św. do bazyliki, a po niej na kolację. Mały deszczyk nie zniechęcił pielgrzymów udających się na wieczorny spacer, po którym o godz. 21.00 przy figurze MB obok naszego domu był Apel Jasnogórski.

W drugim dniu po śniadaniu udaliśmy się na zwiedzanie muzeum św. Maksymiliana. Zajmuje ono trzy sale. Fotosy i eksponaty z objaśnieniami pozwalają poznać bliżej życie i działalność założyciela Niepokalanowa, jak i rozwój klasztoru.

Na terenie klasztoru znajduje się interesująca ekspozycja – Muzeum Ochotniczej Straży Pożarnej w Niepokalanowie. Od samego początku bracia pomagali okolicznej ludności. Dziś jednostka dysponuje profesjonalnym sprzętem i jest jedną z najlepszych w Polsce.

W Muzeum PapieskimZa muzeum straży od niedawna uwagę przyciąga Muzeum Papieskie z dwoma samochodami w środku. Pierwszy to samochód – kaplica, w którym Jan Paweł II wziął udział w procesji eucharystycznej z Placu Zwycięstwa do Kolumny Zygmunta w Warszawie w 1987 r. Drugi samochód, to Fiat 130, z którego papież korzystał podczas pierwszej pielgrzymki do Polski w 1979 roku.

Najdroższym miejscem dla każdego mieszkańca Niepokalanowa jest stara kaplica, dziś sanktuarium św. Maksymiliana. Jest to najstarszy budynek w klasztorze. Od tego miejsca wszystko się zaczęło. W tej kaplicy modlił się Święty, tu odprawiał Msze św., głosił konferencje. Kaplica nadal jest kolebką klasztoru. Tuż przy zakrystii można zobaczyć pierwszą celę św. Maksymiliana, w której on mieszkał od założenia Niepokalanowa w 1927 r. aż do 1930 r.

Relikwia św. Maksymiliana

W tej kaplicy o godz. 10.30 mieliśmy Mszę św. Na początku na prośbę ks. administratora ojciec gwardian ofiarował naszej parafii relikwie św. Maksymiliana. Była to wzruszająca chwila. Po zakończeniu Mszy św. każdy mógł podejść i ucałować relikwie. Teraz mamy je już w naszej parafii i to zobowiązuje nas do życia na wzór Świętego.

Był jeszcze wolny czas na jakiś posiłek i zakupy w sklepiku klasztornym. Następnie udaliśmy się w drogę powrotną do Gardawic przez Żelazową Wolę odwiedzając Dworek Fryderyka Chopina i spacerując po parku.

 

Zaszczytu przywiezienia relikwii św. Maksymiliana Marii Kolbego dostąpili:

1.

Koch Antoni

18.

Gorzawska Urszula

35.

Parchańska Anna

2.

Koch Edeltrauda

19.

Szwanda Irena

36.

Czylok Genowefa

3.

Marszolik Wanda

20.

Szwanda Zenobia

37.

Pisarzowska Krystyna

4.

Michalik Krystyna

21.

Porwolik Stefania

38.

Kowalska Pelagia

5.

Onderka Anna

22.

Czardybon Stefania

39.

Kopiec Michał

6.

Szczepek Małgorzata

23.

Gorzawska Maria

40.

Kowalska Edyta

7.

Ćmiel Krystian

24.

Zacher Stefania

41.

Szostok Jakub

8.

Ćmiel Teresa

25.

Górka Iwona

42.

Bieg Róża

9.

Loda Regina

26.

Galata Anastazja

43.

Bieg Edmund

10.

Krymer Gertruda

27.

Kumor Franciszek

44.

Jarczyk Józef

11.

Brandys Aniela

28.

Kumor Jadwiga

45.

Jarczyk Gertruda

12.

Targiel Dorota

29.

Szendera Bożena

46.

Palka Jakub

13.

Niziałek Sabina

30.

Szendera Damian

47.

Kowalska Magdalena

14.

Szostok Erwin

31.

Gazda Regina

48.

Kowalska Bożena

15.

Sternal Brygida

32.

Kołodziej Bernard

49.

Paszek Łucja

16.

Kowalska Maria

33.

Krysztofiak Leon

50.

Ks. Wachowiak Marek

17.

Szaforz Róża

34.

Krysztofiak Róża